แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บ่น แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บ่น แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

เมื่อคุณถูกโกหก

เคยมั้ยครับที่คุณสัญญาอะไรกับใครไว้

แล้วทำไม่ได้ ไม่ว่าจะไม่พยายามรักษา หรือเกิดเหตุผิดพลาดโดยที่จะรู้ว่าอาจเกิดเหตุแบบนั้นได้

คนที่รักษาสัญญาไม่ได้ ต่างกับคนโกหกมั้ยครับ?

แล้วสัญญาที่รักษาไม่ได้ แปลว่าสัญญานั้นมีค่ามั้ยครับ?

และสัญญาที่ไม่มีค่า คุณสัญญาไว้กับคนที่มีค่ารึเปล่าครับ?


สวัสดีครับ

วันพฤหัสบดีที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

กลับมาอีกครั้ง...

เนื่องจากว่า www.aruj.org ล่มไปเฉยๆ โดยไม่รู้สาเหตุ ( dns วิ่งจนเจอ ping ก็เจอ แต่เข้ามะได้ ขี้เกียจซ่อม - - ) เลยกะว่าจะกลับมาเกรียนที่นี่บ้างดีกว่า

โดย content ที่จะเขียน คงจะแยกออกจากกันอย่างค่อนข้างเด็ดขาด แต่ยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรที่นี่ดี อาจจะเอาไว้ฝึกภาษาอังกฤษก็ได้

ดังนั้นแหล่ว ขอมาประกาศทิ้งไว้ก่อน ว่างๆ ค่อยมาเขียนนะครับ

สวัสดีครับ

วันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

บินเดี่ยว

ต่อไปนี้จะเริ่มบินเดี่ยวแล้วครับ

แต่บินเดี่ยวคืออะไร? งงกันใช่มะ

คือตลอด 2 ปีที่ผ่านมาเนี่ย ผมรู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตมหาวิทยาลัยอย่างเสียเปล่ามาก

ถึงแม้จะทำกิจกรรมเยอะ ทำอะไรเยอะแยะมากมาย

แต่ทั้งหมดนั่นก็ไม่ได้พิสูจน์อะไรในตัวผมเลยซักอย่าง


สปอนเซอร์ ให้ซิมช่วย

สภา ให้เจมมี่ช่วย

พรอกเม็ธ เจมมี่ช่วย

ละคร เฟลล์สุดๆ

ซิมเบี้ยน ยกเลิก

HSBC ยกเลิก


ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันทั้งสิ้น มีแต่ใช้งานชาวบ้านเก่ง 555

ดังนั้นต่อไปนี้ผมจะเริ่มบินเดี่ยวด้วยลำแข้งของตัวเองแล้วครับ (แล้วจะบินขึ้นมั้ยวะ)

จะได้ไม่ต้องพึ่งใคร

มีแต่ตัวเองให้พึ่ง

เผื่อจะได้มีความสามารถอะไรกับเค้าซักที

วันพุธที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

ต่อไปนี้จะอัพ 2 ที่ล่ะนะครับ

คือปกติถ้าเล่นแมคเนี่ย จะไปอัพไว้ที www.aruj.org

แต่ว่าถ้าเล่นวินโดว์ มันจะอัพบนนั้นไม่ได้อะ เลยคิดว่ามาอัพที่นี่แทนทิ้งไว้ดีกว่า (แต่ที่นั่นก็สวยกว่าอยู่ดีแหละ)

วันนี้ขึ้น BTS ไปยืนข้างๆ ป้าคนนึง ดูท่าทางจะขายแอมเวย์

คนเราพอรวยด้วยอะไร ประสบความสำเร็จด้วยอะไร ก็มักจะหลงไหลในสิ่งนั้นจนเกินไปนะครับผมว่า

ถ้าเทียบกับเด็กๆ อย่างพวกเราก็คงเหมือน อารมณ์ที่ชอบวิชาที่เรียนได้เกรดดีๆง่ายๆ มากกว่าวิชาที่ได้เกรดแย่ๆเรียนยากๆ


เข้าเรื่องต่อ

ป้าคนนั้นเค้าก็โทรศัพท์ เหมือนคุยกะคนรู้จัก (ยืนข้างกันเอง ไม่ได้แอบฟังนะ)
แล้วเค้าก็คุยชัดชวนให้คนรู้จักนั่นน่ะขายบ้าง

เพราะครอบครัวเค้าขายมา 15 ปีแล้ว ได้เงินเดือน 3 แสน โบนัส 5 ล้าน (รวยแล้วหาสายอีกทำไมวะ)



แล้วเค้าก็ถามในโทรศัพท์ว่า มีอะไรคาใจอยู่รึเปล่าถึงไม่อยากขาย ถ้าเป็นเรื่องแค่ของราคาแพงนี่หมูมาก อธิบายได้ เรื่องรักษายอดก็อธิบายได้ บลาๆๆๆ







ผมสงสัยครับ ว่าการที่เค้าขายแอมเวย์มาได้จนถึงจุดนี้เนี่ย เค้ามีสายกี่คน และสายของเค้ามีสายของตัวเองอีกกี่คน

ลองสมมติว่าเค้าขายของเฉยๆ ล๊อตนึงนะ ได้กำไร 1,000 บาท เค้าขายยังไงให้ได้ 300,000 บาท


เค้าต้องขายลูกค้า 300 คน!!!


ดังนั้นไอ้ 300,000 เนี่ย มาจากสายชัวร์ๆ

งั้นกลับมาที่เดิม ถ้าเค้าได้เงินจากสาย คนละ 500 บาท เค้าต้องมีสายกี่คน


เค้าต้องมีสาย 600 คน!!!


แล้วคิดว่าไอ้คนที่เค้าชวนน่ะ มันจะทำได้ถึงเท่านี้มั้ย ในเมื่อมาเริ่ม Start กันช้ากว่า ตลาดฝันมันเริ่มเต็ม
ชวนมาขายกันตอนนี้ ถ้าเพื่อนพ่อแม่ไม่รวยอุดหนุนกันได้ หน้าด้านไม่กลัวเพื่อนสนิทญาติมิตรรังเกียจ มันก็คงไปถึงขั้นนั้นได้แหละครับ

แต่ถ้าไม่ ก็มีแต่ขาดทุน เสียเวลา เปล่าๆ


ไม่เข้าใจคนขายของพวกนี้จริงๆ ว่านอกจากมองเงิน แล้วเค้ามองอะไร

เพราะถ้าอย่างเป็นประกันเงี้ย มันยังต้องรับผิดชอบต้องอะไรร่วมด้วย

แต่นี่มันไม่ใช่





แล้วเราไปเสือกอะไรกับเค้า 55555555555555




สรุปว่าหมู่นี้รังเกียจพวกแอมเวย์มหาศาล อย่ามาขายเราละกัน